суббота, 23 октября 2010 г.

Կաթիլի ու ականջների մասին

    Թաց կավի հոտ: Մերկությունը մի կերպ ծածկող վարդագույն  շորը  արդեն վաղուց վարդագույն չէ: հողե աղջիկ:Փլված արվեստանոց: Տուն:
Ծորակի ջուրը  լավ չի փակել: Կաթիլը դանդաղ, ամոթխած դուրս է նայում, ամուսնու դեմքը երկարում է, քիթն ու ականջները ձգվում- մեծանում են:
Կաթ…
Երկար ականջները ընկան կեղտոտ գդալին ,  հետո սահեցին չլվացված ամաններին   ու կորան անթիվ բաժակների  մեջ: Իսկ նա դեռ գոռում է , չգիտի, որ ամանջներն այդքան երկար են, որ երեխաներն արդեն քնել են, որո վառարանում փայտ չկա, որ կեղտոտ ամաններն արդեն չորանում են:
Մի ուրիշ կաթիլ: Հետո մյուսը: Մոխրագույն բառեր: Քնած երեխաների աղմուկ: Հայելին կոտրվեց:Փոքրիկ ոտքերը հագան  ծաղկավոր կոշիկները: Բեղավոր ամուսնու աղմուկ: Ամեն անգամ կգոռա, ինքը կհեռանա, հետո կլացեն ինքը փողոցում, ամուսինը տանը…կրկնվող, ամենօրյա կաթիլ է: Փոքրիկ ձեռքի երակներն արդեն տեսանելի  են թափանցիկ մաշկի տակից, երեկվա ընկույզի, կոտրած օղու շշի, բեղավորի թողած կապտուկների հետքերը կաթիլի մեջ ավելի սարսափելի են, միգուցե գդալները հասկանան: Փոքրիկ, ակպույտ երեխաները մնացին աղմուկի մեջ: Կոտրված անձրևանոցն ու մաշված կոշիկները լքեցին բեղավորին:
Քանդված կտորներից անձրևը լցվում է կապույտների վրա: Հեռագրասյուներն ավելի են երկարում, մեքենաների լույսերը պղտորվում  ու խառնվում են տանիքներին: Մեծ աչքերի մեծ կաթիլները չլվացված գդալներ են փնտրում: Անձրևանոցի մի թևը պոկված է, պատից լիմոնի հյութ է  հոսում ու գրգռում հոտառությունը, մրջունները կծմծում են  քթարմատը: Ձեռքերը  ջղաձգվում են. կավի կարիք ունեն, փոքրիկ մատները  սկսում են հունցել ծիրանագույն ցեխը, մոռանալ  բեղերը, կեղտոտ գդալները: Կապույտ ճկույթներ, փոքրիկ  նորածին, դեռ կաթոտ կնճիռներ…
_ Ես էլ իմացա թե ես քեզ կորցրել եմ
Երկու թաց ձիթապտուղ տեսավ փոքրիկ ձեռքերը` մի վառարան ցախով լի:

1 комментарий:

  1. Come nightingale, tell me the word.
    The mountain from which you came is blessed.
    The rose burns you, my love burns me.
    You are crying, I will also cry

    Thanks.

    ОтветитьУдалить