Ընտանիք

_ Դու որտե±ղ էիր ապրում
_Կալիֆոռնիայում, իսկ դո±ւ:
_ Ես, ես նույնիսկ չգիտեմ, ապրում էի այնտեղ, որտեղ ինձ դուր էր գալիս: Ես ուզում էի մի լավ բան անել, ու լավ բան անելու ցանկությունից համբուրում էի մարդկանց…ահա այստեղ եմ…
_Համբուրելը լավ է…
_ Ծովը գեղեցիկ է…
_Դու ընտանիք ունե±ս
_ Ի±նչ է ընտանիքը
_Ընտանիքը, երբ ցավում են որ այստեղ ես, երբ սպասում են…
Նա սկսեց լաց լինել, թնկթնկալ երեխայի պես
_ Ի±նչ պատահեց
_Իմ խեղճ Բոբի: Նա երևի մեր ծառի տակ ինձ է սպասում, իմ խեղճ, իմ խեղճ,- լացը խեղդեց բառերը ու շարունակեց նա երեխայի պես լալ,- իմ խեղճ բարեկամ, իմ խեղճ…
_ Բոբին քո ընտանի±քն էր
_Բոբին միակն էր, ում համբուրում էի ու չէր ուզում որ դրա համար այստեղ ընկնեմ: Միգուցե նա ինձ չէր սիրում, գուցե չի էլ սպասում, բայց նա միակ ընտանիքն էր, որ ունեի: Իմ խեղճ Բոբի…
_Ճիշտ է, ծովը գեղեցիկ է:
_Իսկ դու չե±ս պատմի քո ընտանիքի մասին
_Չգիտեմ…չկա..ես էլ էի ուզում ընտանիք ունենալ, բայց ոչ մի ընտանիք չգտա: Իսկ մարդիկ Կալիֆոռնիայում ինձ չեն սիրում, բայց հավատա, ես նրանց սիրում եմ ավելի քան կարող եմ:
_Դու կունենաս ընտանիք, ես համոզված եմ:
_Գիտես, իմ քաղաքի մարդիկ միշտ այս օրը ծաղրում էին ինձ ու ասում, որ այսօր իմ ծնունդն է: Ես ամեն տարի այսօրը ինձ ավելի տխուր էի զգում, որովհետև նրանք չափից ավելի էին խոսում իմ մասին ու հանդիսավոր նշում ընկեցիկի ծնունդը…
_Ի±նչ է ծնունդը
_Ծնունդը այն ժամանակն է, երբ դու ծնվել ես:
_Ծնվե±լ ես: Ե±րբ ես ծնվել
_Ծնվելուդ ժամանակ:
_Դու այսօր ծնվե±լ ես
_Ես չգիտեմ, ես ոչինչ չգիտեմ աշխարհում:
_Ի±նչ են անում ծնունդին;
_Համբուրում են ու նվեր տալիս:
… Տիրեց երկար մի լռություն, որի խոր մթության մեջ երկու դեմք նայում էր հոգեբուժարանի ճերմակ պատերին ու մտածում…
_Ծովը շատ գեղեցիկ է:
_Ես մտածեցի:
_Ե±վ...
_Իսկապես ծովը գեղեցիկ է, ու քանի որ այսօր այն օրն է, երբ դու ծնվել ես, այսինքն քո ծնվելու օրը, ու քանի որ ծննդյան օրը արդիկ համբուրում են իրար ու նվեր տալիս, ես ուզում եմ որ դու լինես իմ ընտանիքը, ուզում եմ, որ սիրես ինձ այնպես, ինչպես Բոբին: Ես ընտանիք եմ նվիրում քեզ, ամենաիսկական ընտանիք, համաձա±յն ես:
…Երկու աշխարհից լքված դեմք ժպտում էր ամենաուրախ ժպիտով ու լալիս ամենատխուր արցունքներով:
Իսկ ծովն իսկապես գեղեցիկ էր….